Bij een normale zithouding dienen de zitbotjes ter ondersteuning van het lichaamsgewicht.
Zo moet het tijdens het fietsen dus ook zijn. De rode vlakken (zie afbeelding hieronder) kunnen de meeste druk opnemen.
Bij een sportieve zitpositie komt niet alleen het kruis (groen gestreept vlak), maar ook het schaambeen in aanraking met het zadel.
Het ingenieus in elkaar verweven vlechtwerk van zenuwen en bloedbanen in het kruis, loopt vanaf de anus over de genitalien tot aan de schaambeenboog. Aan de zijkant loopt het zelfs tot over de schaambenen. De schaambenen kunnen een beetje gewichtsdruk aan, maar een drukvermindering is nodig. Het door SQlab ontwikkelde stapconcept" (verlaagde zadelneus bij alle zadels) zorgt voor een gelijkmatige drukvermindering in het kruis en op de schaambenen.
De rode vlakken op de zitbotjes geven aan waar veel druk opgenomen kan worden.
De gele vlakken moeten ontlast worden – het groene gedeelte moet drukvrij zijn.
Een perfect drukbeeld voor een SQlab stapzadel met de maximalke drukopname op de zitbotjes, sterk verminderde druk op de schaambenen en bijna geen druk op het kruis en de schaambeenboog.
Drukmeting: Er wordt een folie met sensoren over een zadel gelegd, zodat zodra de fiets(t)er op het zadel gaat zitten, de druk met ca. 100 sensoren gemeten kan worden. Deze metingen kunnen statisch in een laboratorion gedaan worden op een trainingsrol of dynamisch tijdens een fietsrit (de gegevens worden dan aan een PC gestuurd). De drukverdeling wordt in kleuren aangegeven: blauw betekent weinig druk, van turquoise/groen/geel/oranje tot aan rood stijgt de druk. Het drukmeetbeeld links is van een mannelijke fietser van 75 kg en 180 cm lengte met een gemiddelde zitbotjesafstand. De zitpositie was ca. 30° tussen sportief en gemiddeld.
Het zadel
